สอบเสร็จซะที



หลังจากที่แทบจะตายคาหออยู่แร้ว



ตอนเน้ม่ายสนแร้วจาตกกี่วิชาก้อช่าง



มานแร้วอ่ะ



(แต่ถ้าตกหมดเลยเรนนี่จังก้อคงเสียจัย)



ช่วงสอบที่ผ่านมานอนดึกเกิ๊น !!



ม่ายช่ายสิดั้ยข่าวว่านอน



ตอนพระอาทิตย์ขึ้นแทบทุกวันเรย



กลับบ้านมาคราวเน้คงต้องฟื้นฟู



ทั้งสภาพร่างกายและจิตใจเปงการใหญ่



ม่ายไหว ๆ  อย่างโทรมอ่ะ



โดนเรียกเปงแร็คคูน ซ่ะงั้น (เซงเรย)



ปิดเทอมแร้วเรนนี่จังจากลับมามีชีวิตชีวา



ทำตัวสดใสแอ๊บแบ๊วอย่างที่เคยเปน



แระก้อจาม่าย ART แระด้วย



ps.


= ปิดเทอมแร้วดีจัยคงดั้ยเจอเพื่อนๆและ


    My GaNG ที่น่ารัก



= จาตกกี่ตัวฟร่ะเนี่ย 

    (คงไม่ครบชุด CoMbO sEt นะ)



= อิจฉาคนบางคนที่ดั้ยปายเหล่สาวเถิง


    แดนปลาดิบ



= ขอบจัยแมวน้ามที่ต้องทนฟังเสียง


    ร้องไห้ของเรนอีกแร้ว





สุดท้าย....



เรนรู้ว่าเรนอาจทำใครบางคนเสียใจ



แต่อยากให้รู้นะว่าเรนเสียใจยิ่งกว่าที่ต้อง



ทำให้คนที่เรนรักต้องเสียใจ



สิ่งที่อยากจะบอกมันมากกว่าคำว่าขอโทด



และถ้าคนบางคนนจะโกรธจาไม่รักกันแร้ว



เรนก้อไม่ได้ว่าอารัยเพราะมันก้อสมควร



แล้วแหละกับคนไม่ดีอย่างเรน



แต่ขอหั้ยจำไว้อย่างนึงละกาน



ว่าแต่ก่อนเคยรู้สึกยังไง



ปัจจุบันกับอนาคตเรนก้อยังคงรู้สึกแบบนั้น



จาขอมากไปมั้ย...



หากจาขอแค่หั้ยเรากลับมาเปงเหมือนเดิม



กลับมารรักกานเหมือนเดิม.....




(ถ้าคนๆนั้นได้มาอ่านก้อคงดีเนอะ)