ไม่ว่าปัญหานั้นมีมากมายเท่าไหร่ ต่อให้สูญเสีย เท่าไหร่แลกได้เสมอ แค่ขอมีเธอ แค่ได้พบเธอ จะเจอเรื่องใดไม่หวั่น เธอนั้นคือแรงแห่งแสงตะวัน ให้ฉันก้าวเดิน อยากพบหน้ากัน สบสายตากัน คิดถึงเหลือเกิน เมื่อไหร่ความห่างเหินจะจบสิ้นลงสักที
เมื่อไหร่ฉันจะได้กลับไปอยู่ใกล้ๆเธอเหมือนเดิมอีกครั้ง ???
ถ้าเธออยากรู้ว่าทำไม ฉันถึงต้องกลับบ้านทุกอาทิตย์ ก็ขอให้เธอลองอ่านเนื้อเพลงด้านบน แล้วเธอก็จะรู้คำตอบ ถึงบางอาทิตย์ฉันจะไม่ได้เจอเธอ แต่มันก็ทำให้ฉันรู้สึกดีที่ได้ยืนอยู่ในจังหวัดเดียวกับเธอ และนี่ก็คือกำลังใจที่สำคัญของฉันที่ทำให้ฉันผ่านวันเวลาที่เลวร้ายมาโดยตลอด
อยากบอกเธอว่า...ตั้งแต่วันแรกที่ฉันต้องเดินทางออกจากเพชรบุรีไปเรียนที่ชลบุรี(บางแสน) ไม่มีวันไหนที่ฉันไม่คิดถึงเธอ
สุดท้ายนี้ ฉันอยากจะบอกเธอว่า ต้องมีสักวันที่ฉันจะดีพอที่จะรักเธอ
รักเธอเสมอนะ